Son birkaç gün Tanrısız olduğum duygusuna kapıldım. Kendimi daha temiz, daha az kör, kafamı daha az karışık hissettim. Hala Tanrıya inanıyorum. Ama öylesine uzak, öylesine soğuk, öylesine kaçınılmaz ki. Sanki Tanrı yokmuş gibi yaşamamız gerektiğini anlıyorum. Dua, ayin ve ilahiler, hepsi saçma ve yararsız.