zelda
@rostiya
merhaba, tabakamda size de var bir şeyler
istanbul
39 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
okurken yer yer beni rahatsız eden, bunun yanında aslında yaşamın içinde var olan bir karakterin canlandırıldığını düşündüğüm bir eserdi bu. ağır, kimi zaman yanılsımalı ama derinden etkileyici. eserin baş kahramanı olan zebercet üzerinden bize verilmek istenen fazlaca mesaj vardı. örneğin zebercet karakterinin keskin gözlem yeteneği ya da başka bir deyişle gördüklerini ışık hızında bir konsept ile anlamlandırabilme yetisi, adli psikolojide de süper gözlemciler olarak adlandırılmıştır. hipertimezi, zoosadizm gibi klinik vakalara da sahip bir karakterdi zebercet. bir diğer dikkat çekici kısım ise içerisinde bastırılmış bir cinsel dürtüyü kendi hemcinsine karşı da dışa vurarak ona şehvet duymasıydı benim için.
tüm bu klinik vakalar, ruhsal değişimler, karşılığı olmaya cinsel dürtüler üzerine ise son olarak belirsiz bir intihar... artıklamalar içermeyen selaset dolu bir eserdi. okumanız ısrarla tavsiye edilir :)
Reklam
kendini bir isim ile nitelendirmeye dahi karşı duran, kuralsız, oran ve ihtimaller üzerine yaşayan, kimine göre köhne ama benim için asla öyle olmayan bir karakter. C. nin hayatı, düşünceleri ve çevresinde gelişen, tadını iliklerde bırakan bir roman. yusuf atılgan serüvenine ilk başladığım bu eser, okuduğumda beni içine bir girdap edasıyla hapsetmişti. bovarizm edasını da aynı zamanda hissetmedim değil. alışılagelmiş, spontane hayatın karşıtlarının içerisinde kendilerinden büyükçe parçalar bulabilecekleri bu eser okunmaya değer kelimesinin katlarca yükseklerinde. yusuf atılganı tanımak ilk olarak aylak adamı tanımaktan geçti benim için. sadece C. değil üstelik; körpe sayılacak güler, cüretkar ayşe, güzel bacaklı zehra teyze gibi karakterlerden de belki beklediklerinizi bulacaksınız. bu nacizane incelemeyi sayfa 85 ten yapacağım bir alıntı ile sonlandıracağım. bana en çok dokunan ve her okuduğumda ah evet yanılmıyorsun C. dediğim keskin bir alıntı. teşekkürler:)
"çünkü yardım etmiyorum sana diyecekti, demedi. soyunurken babanın duyunca nasıl şaşıracağını, başkalarının neler diyeceğini düşündün. şimdi seni kucaklayıp yatağa yıksam, öpe okşaya etini kışkırtsam, kulağına benden duymak istediklerini söyleyip seni kandırsam her şeyi yeniden unutursun. istemiyorum böylesini. yarım bardak şarap içirdim diye nasıl içimi yedim görmedin mi? bu mavi boşlukta etimiz bile sonuna dek sevişemiyor, çünkü bu ses geçmez, ışık susmaz. odada bile başkaları bizimle birlik. ama bir gün babanı başkalarını kovup geleceksin. o zaman keskin ışıkta soyunup, açık pencerede sevişeceğiz. acelem yok benim, biliyorsun."
