rengin kandemir

rengin kandemir
@rotam
İçerik yazarı /editörü
İzmir
İzmir
17 kütüphaneci puanı
4 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Okuduğunuz her kitabın barındırdığı ideolojiye ait olmak zorunda değilsiniz.Bir okur olarak her esere ayrı ayrı saygı duymayı gereklilik bilirim. Her eseri ve yazarı şahsi fikirlerimi kapının önüne bırakarak okurum. Böyle okurum ki bana katkısı olsun... Mesela "X" siyasi görüşüne sahip olduğum için "Y" siyasi görüşünü savunan bir eseri asla okumam diyerek itmem. Bence eserlere fikirlerden dolayı ön yargılı yaklaşmak kitap okumanın, gelişmenin amacına ters.
Reklam
İnsan neden geçmişi düzeltemez ki? Bir acıyı iyileştirmeyen iyilik ne kadar iyiliktir? Umarsızca gömdüm başımı göğsüne. Doğrulduğumda bulutsuz bir gece gibi gülümsüyordu. Kalabalık, o soğuk uzaklığındaydı. “Ah şu kayıtsızlığın gücü! Budur taşlara milyonlarca yıl değişmeden dayanabilme olanağı veren."
Sayfa 136 - kırmızı kedi·Kitabı okuyor

rengin kandemir

, bir kitabı okumaya başladı
Şükrü Erbaş
8.3/10 · 13,9bin okunma
"Ayrılık ne biliyor musun? Ne araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede, ne güz, ne ceplerde tren tarifesi, ne de turna katarı gökte... İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık. İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini, birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine. Ardında dünyalar işıyan camlar dururken duvarlara dalıp dalıp gitmesi. Türküsünü söyleyecek kimsesi kalmamak ayrılık. Ödünç sesle konuşan bir kalabalık içinde kendi sesiyle silinmek. Birdenbire büyümesi, gülüşü artık yaprak kıpırdatmayan bir çocuğun. İnsanın yaşlandıkça kendi kuyusuna düşmesi. Bir kadının yatağına uzanan kül bağlamış bir gövde. Saçına rüzgâr, sesine ışık düşürememek kimsenin. Parmaklarını sözüne pınar edememek. Uzaklarda bir adamın üşümesi, bir kadın dağlara daldıkça. Işıklı vitrinlere bakmadan geçmek çarşılardan. Çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun. Evlerle sokaklar arasında bir ayrım kalmaması... Ayrılık o küçük ölüm, usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan."
kırmızı kedi·Kitabı okuyor
İnsanın acısını insan alır. Şükrü Erbaş