Röya
@roya23
Yucin artıq çoxdan bu nəticəyə gəlmişdi ki, insan heç bir şey bilmir. Nə dində, nə fəlsəfədə, nə elmdə həyat adlanan müəmmaya cavab tapmaq mümkün deyil. Budur, insan təfəkkürünün kiçicik, zəif işıldayan aləmi! Bəs bunun arxasında, üstündə nə var? Ən qüvvətli teleskop üçün əlçatmaz olan uzaqlarda, dünyanın ucsuz-bucaqsız fəzalarında ulduzlu dumanlıqlar görünür. Orada nələr olur? Onların hərəkətini kim idarə edir? Onların orbiti bir zaman kimsə tərəfindən hesablanmışmı? Həyat Yucinə iyrənc, tutqun bir sirr kimi, qaranlıqda məqsədsiz keçən acınacaqlı, yarımənalı bir dövran kimi görünürdü. Heç kəs heç bir şey bilmir, o cümlədən, dünyanı yaradan da. Yucin özü isə daha betər.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dünyada, ümumiyyətlə, nə qədər riyakarlıq vardır. Zahirin nə qədər aldadıcı olduğuna hətta adamın gülməyi gəlir.
"Sən fəlakətə doğru aparan və üzərinə çiçəklər səpilmiş geniş bir cığırsan".
Hər il ad günüm yaxınlaşanda bu düşüncə özünü ön plana çıxarır)
Nə qədər kədərli olsa da, qocalırıq, – deyə o düşündü, – mənim üçün həyatın mahiyyəti olan şey, indi ancaq xatirələrimdə yaşayır.