Eğitimlisi de eğitimsizi de, moderni de modern olmayani da, Doğulusu da Batılısı da, Türk’ü de Kürd’ü de, yetişkini de çocuğu da, herkes biraz kaybolmuş, herkes biraz arayış halinde, her insan bir parça kırılgan ve şaşkın görünüyordu. Böyle düşünüyordu çocuk. Ve mükemmel olmayan insanlarin yaninda kendini daha rahat hissediyordu.
“Ne de olsa şayet Paris aşkın, Kudüs Tanrı’nın, Las Vegas günahların şehriyse dedikleri gibi, İstanbul da aynı-anda-birkaç-iş-birden-yapmanın şehriydi.”