Uyandım, dağlarda duman
Ovada sabahın tütsüsü
Deniz ürperiyor uzaktan
Koynunda güneşin gülü
Kanat kanat dağılsam
Unutmam kendi göğümü
Gelirsin bana sulardan
Yüzünde yosunların tülü
Yaşamak, seni seviyorum
Demenin başka türlüsü..
bir adım Eylül'dür benim..
bir yüzüm Şubat..
soğuk olurum her mevsim..
ve beklemek kadar Haziran.
en çok da kimsesizliğime güveniyorum. umursamaz belki, ve biraz da ahmakça.....
Yalnızsa yüreğin insanlar içinde,
o anda sarıl kendine..
Umudum tükenir sanıpta yenilme
"Umud var" yarın içinde
Kimseler kalmayıp çekip giderse o anda sarıl kendine...
Ellerin kelepçe kan gölü içinde olsanda sarıl kendine...
yalanlar ihanetler karmakarışık limanlar
iki şeyin apansız karşı karşıya geldiği dünyada
ben şimdi diyorum ki
buna inanmak gerek
bir susam gibi boyuna sulamak umutsuzluğu
ve direnmek
hep direnmek devam etmek adına
diyorum ki acılığı eksilmesin ağzımızdan
boyuna tükürmek için...
