Çocukluk, neredeyse hepimiz için bir benlik travmasıdır. Çünkü çocuk bir yetişkin tarafından mağdur edildiğinde diğer tüm yetişkinler de mağdur eden yetişkinin arkasında durur ve çocuğu acısıyla yapayalnız, bu acıyı yaşama ve ifade etme imkânından da mahrum bırakırlar.
Çocuğumuza "Böyle yapamazsın." deme hakkını kendimizde görmemiz, yapılmış şeylerin fedakârlık değil, karşılığını çocuktan beklediğiniz şeyler olduğunu gösterir.