SPOİLERLİ!
Yabancı Yayınları'nın, bünyesinde barındığı yazarların kitaplarına uyguladığı tarife bana hep çok saçma geliyor ne yazık ki. Kitabın basım senesi 2018, bizde çıkalı birkaç ay olmuş. İçindeki olaylar ve karakterler (özellikle de Callen) buram buram geçmiş kokuyor. Bunu ilk çıktığı yıllarda okusaydım belki daha çok severdim ama şu an Callen karakterinden hiç hoşlanmadım. Tamam kötü bir geçmişe sahip ama acıyla kavrulmuş diye yaptıklarını hoş görmek? Jessica da parasal anlamda sıkıntı yaşamamış olsa da anne-baba açısından hiç hoş bir ortamda büyümemiş ve kendince büyük bir travma sahibi. Yine de Callen gibi kötü yola düşeyim dememiş, hatta parasal sıkıntı çekeceğini bilmesine rağmen kendi ayakları üzerinde durmuş... Ayrıca Callen'a karşı haddinden fazla merhametli ve affedici olduğunu düşünüyorum. Yani normal, travmasız bir insanın bile kabullenemeyeceği şeyler yapan adama, özellikle de yaşadıkları göz önüne alındığında böylesine güvenmesi çok absürt geldi bana. Her şey bir kenara, kitabın sonu bile çok saçmaydı... Kızın hamile olduğunun anlaşıldığı sahne fena halde sinirimi bozdu.
Karakterleri bir kenara bırakırsam verilen mesaj hoşuma gitti. Jessica'nın yaptığı araştırmalar sonucu öğrendikleri, oradan çıkardığı dersleri kendi hayatına uyarlaması güzeldi. Mektupları okumasını ben de en az onun kadar merakla bekledim. Yazarın tarihi geçmişle kendi hayal gücünü harmanlama tarzını beğendim ve puanımı bunu göz önünde bulundurarak verdim.
2018'li yılların acı geçmişli bad boy adamlarından biriyle masum kız aşkı okumak isterseniz ve beklentinizi düşük tutarsanız sevebilirsiniz.
Reklam
Bu kitap beni mahvetti... (spoilerli)
Kitap aylardır elimde sürünüyordu ama kitapla alakası olmayan bir durummuş meğer, yanlış zamanda okumaya başlayıp birkaç bölüm sonra bıraktığım için devam edememişim. Birkaç gün önce kitabı tekrar elime aldım ve bırakamadım.
Başta Georgia ve Noah'ı okumak daha hoşuma gidiyordu çünkü Scarlett&Jameson'dan dram okuyacağımı biliyordum ve dram beni her zaman korkutmuştur. Ancak kitabın sonuna geldiğimde öğrendiklerimden sonra aklıma kazınan kişilerin Scarlett ve Noah olacağından emin oldum. Kitabı her düşündüğümde aklıma gelen ilk kişiler onlar olacak ve kalbim hep böyle acıyacak, bundan eminim. Hikayeleri o kadar dokundu ki bana, bütün karakterler için ayrı ayrı üzüldüm. Ama sanırım en çok üzüldüğüm kişi Constance. Yaşadıkları, şahit oldukları, herkese tek tek veda etmek zorunda kalması... Tek kelimeyle mahvetti beni.
Georgia'ya da üzüldüm elbette, özellikle de Ava gibi bir anneye sahip olduğu için. Kadın son hamlesiyle asla düzelemeyecek bir karaktere sahip olduğunu kanıtladı.
Noah ise bambaşka bir boyuttu. Çok tatlı ve fedakar bir karakterdi. Georgia için yaptıkları bir yana, en sonda bulduğu alyans kelimelerle anlatılmayacak kadar değerli.
Bir puanı kırma sebebim, Georgia'nın Noah'ı göndermesiydi çünkü bence ortada ayrılmalarına sebep olacak bir şey yoktu. Adam söz verdiği gibi 2 son yazmıştı ve Georgia ne derse o olacaktı. Yalanının tek sebebi ondan ayrılmak istememesiydi ve bu başka kötü bir olaya yorumlanabilecek bir durum bile değildi. Georgia'nın güven problemleri olduğunu biliyorum ama bu biraz fazlaydı. Noah'ın Hollanda'ya gitmesi için bir aralığa ihtiyaç duyulmuş belli ki ancak Noah'ın fedakarlığının biraz hakkı yenmiş bence.
Bunun dışında kitabı çok sevdim. Kitap boyunca çok üzüldüm, çok kırıldım ve Jameson&Scarlett aşkını tüm kalbimle hissettim. Yazardan
Reklam