Kitabı okumak için bu kadar beklediğime inanamıyorum. Ne okuyacağımı bilseydim, Aramızdaki 7 Yıl'da o kadar etkilendikten sonra hemen bu kitaba başlardım ama belki de her kitabın kendi zamanı var...
Son sayfalara doğru, kitabın sonunun nasıl olacağını anladım aslında ama bu beni hayal kırıklığına uğratmak yerine bir an önce umduğum şeylerin olmasını okumak için sabırsızlandırdı. İyi ki de öyle oldu, kalbimin farklı bir sona katlanması pek mümkün olmayabilirdi çünkü.
Her şeyiyle hissettiğim, kalbimdeki tahtlardan birine yerleşen bir kitap oldu. Detay vermeyeceğim, çünkü bir şey bilinmeden okunulursa kitaptan alınacak zevkin çok daha büyük olacağına inanıyorum. Kesinlikle önerimdir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Beraber banklarda oturup hikayeler uydurmak ve gece yarısı mezarlıklarda yürüyüşe çıkmak istiyorum."
"Bunlardan birkaçını yaptık gibi hissediyorum..."
"Ama sana hiç dokunamam."
"Bu sorun olmaz."
"Başka kimse beni göremez."
"O zaman tamamen bana kalırsın."
"Daha iyisini hak eden o değil. Sensin, Benji."
"Nasıl oluyor da aynı şeyi binlerce kere söyleyince kendime inanmıyorum ama sen söyleyince doğru geliyor?"
"Çünkü ben nadiren yanılırım."
"Aşkın öldüğünü söylemiştin."
"Ölmedin mi?"
Öncelikle söylemem gerekir ki kitaptan bu kadar etkileneceğimi düşünmemiştim. Kapağa bakıldığında tatlı bir romcom okuyacakmışım hissine kapılmıştım, arka kapağı okuyunca böyle olmayacağını bir nebze anladım ama bu kadarını da beklemiyordum.
Kitabın konusundan çok bende bıraktığı etkileri anlatmak istiyorum. Başrol karakter Anna, otizm spekturumu olduğunu yeni keşfeden biri ve kesinlikle çok zor bir ailede büyümüş, sevgilisi olan herif bambaşka bir dünya zaten. Ona hissettirdikleri, yapmak zorunda bıraktıkları, 'hayır' demesine asla izin vermemeleri ve ne halde olduğunu asla anlamamaları beni o kadar daralttı ki. Bir ara, özellikle o saçma doğum günü partisinin olduğu sıra saçımı başımı yolmak üzereydim. Sonra ben okurken bu hale geldiysem, bu kadar daralıp bunaldıysam, Anna ve Anna gibilerin neler yaşamış olabileceğini düşünüp daha da hüzünlendim. Kendi psikolojik hali başlı başına koca bir karmaşayken babasının durumu, sonrasında yaşadıkları... Bilmiyorum. Yorum yapmak bile öyle zor ki.
Quan tüm eksiklikleriyle mükemmel bir karakterdi. Anna'nın yanında oluşu, ne kadar hırpalansa ve üzülse de ondan vazgeçemeyişi ve hatalarını affedişi... Bambaşka biriydi ve o olmasaydı Anna belki de hiç ayağa kalkamayacaktı.
Kitapta eksik olduğunu düşündüğüm şeyler elbette var ama yazarın notunu okuduktan ve bu kitabın her ne kadar kurgu olsa da aslında bir anı kitabı olduğunu öğrendikten sonra o kadar etkilendim ki puan kıramayacağım. Üstelik şu an yazar sanırım bir tür inzivaya çekilmiş durumda, çünkü sosyal medya hesabındaki postları kaldırmış ve yorumlardan anladığım kadarıyla 1 seneyi aşkın süredir geri gelmesini bekliyor okurları. Umarım iyidir ve tüm sorunlarını çözüp geri dönmeyi başarabilir, çünkü gerçekten harika bir kalemi var ve ondan daha fazla kitap okumak isterim.
