İlk 200 sayfayı beynim yanarak ve bir şeyler anlamayı umarak okudum ama sonrası... Dehşet vericiydi. Harikaydı. Sonuna kadar anlamakta ve hatırlamakta (çok fazla konum ve kişi ismi var) zorlandığım, buna rağmen oldukça zevk aldığım bir kitaptı. Uzun zamandır kapsamlı bir fantastik okumadığım için hamladığımı fark ettirdi ayrıca. Hiç vakit kaybetmeden ikinci kitaba geçiyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitap, fantastikle tarihi aşk romanlarının karışımı gibi hissettirdi bana. Oldukça sevdim. Anlatım dilini de beğendim. Karakterlerin de iyi yazıldığını ve hislerinin okura geçirildiğini düşünüyorum.
Çok fazla bir şey söylemeye gerek yok sanırım. Uyarlama sevip aynı zaman da özgünlük de isteyenlerin beğeneceği bir kitap olacaktır.
Kitabın kurgusu gayet ilgi çekiciydi aslında ama yazarın bu konuyu hak ettiği şekilde yazamadığını düşünüyorum. Mektup arkadaşlığı, mektupların normale kıyasla nefret ve alay söylemleri içeriyor olması, karakterlerin eğlenceli kişilikleri vs çok hoştu ama karşı karşıya geldiklerinde (ki buradaki tesadüf biraz zorlamaydı) yaşadıkları beni pek tatmin etmedi. Naomi'nin eyalet eyalet gezmesi ve Luca'nın bunu bilmesine rağmen susması, Luca'nın Penny ile olan garip ilişkisi... Tırtıl çocuğun hikayesi bile tam verilmedi, başta ben onu Luca'nın yeğeni falan sanmıştım hatta. Ek olarak evcil hayvan bölümleri tatlıydı ve kitaba renklilik katmıştı.
Kısacası potansiyeli yenmiş olsa da ortalama seviyede kalmayı başaran, kafa dağıtmalık, tatlı bir kitap.
