Çok tatlı, slow ama sıkıcı da olmayan bir kitaptı. Sadece başta karakterlerin birbirlerinden çok hızlı hoşlanmaları beni pek tatmin etmedi. Bir de kitabın sonunda ilişkilerini ve geleceklerini daha detaylı okuyabilmiş olmayı dilerdim. Her şey oldu bittiye getirilmiş gibi hissettim.
Çeviri kaynaklı hatalar, yazım yanlışları çoktu ama bunu bilerek başladığım için sanırım ben pek etkilenmedim. Kurguya odaklıydım daha çok.
Noah çok tatlı ve kesinlikle green flag bir karakterdi. Rae de bir o kadar tatlıydı. İkisini de çok sevdim. Noah'ın kız kardeşleri kitaba ayrı bir hava katmıştı, onlara da bayıldım. Biraz araştırınca Annie ile Amelia'nın koruması Will'in kitabı olduğunu ve geçen ay çıktığını öğrendim, umarım burada da çabucak çevrilir. Okumak için sabırsızlanıyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yaklaşık 200'e kadar benim için tüm absürtlükleriyle 10/10 bir kitaptı. Ren'e kesinlikle bayıldım ve sayesinde çok eğlendim ama son 100 sayfadaki dram bana ağır geldi. Bir şeylerin ters gittiği ve yoluna koyulması gerektiği anlaşılır bir durum ama biraz fazla yeşilçam senaryolarına benzemiş maalesef. Kitap sonuna kadar komediyle devam etseydi kesinlikle daha çok severdim.
Favorim açık ara Ren olsa da Edward da kesinlikle sevilesi bir karakter. Aralarındaki komedi çok tatlı yazılmıştı ve bayıldım.
Son sayfalar (özellikle en son sayfa) bu kadar hızlı kesilmeseydi daha iyi olabilirdi ama kafa dağıtmak için güzel bir kitap.
Dikkat! Spoilerli yorum!
Sadece Noah'a puan verecek olsaydım 10 üzerinden 100 verebilirdim, hatta çok daha fazlasını ama ne yazık ki kitap özellikle sonlara doğru beni epeyce sıktı. Sıkmasından kastım, kitabı okurken canımın sıkılması veya okumak istememem değil. Tam tersine kitap oldukça akıcı ama yaşananlar ve her şeyi alttan alan kişinin Noah olması epeyce sinirlerimi bozdu.
Arianna'nın Chase'den vazgeçiş sürecini anlayabilirim, Noah'la arada kalmasını da öyle. (Tabii Noah'ın Ari'ye kısa sürede vazgeçemez şekilde tutulması, hem de başkasına aşık olduğunu bilirken, bana biraz abartı gelmedi değil.) Hatta kazadan önceki ayrılık dönemi de mantıklıydı, Noah'ın ne kadar düzgün bir çocuk (ya da yaşından büyük düşünen bir adam) olduğunu kanıtladı. Ve Ari orada kararını vermiş, ne hissettiğini çözmüştü. Kazayı da kabullendik diyelim, hafıza kaybı çok fazlaydı. Ari'nin Chase'ye geri bağlanması, tüm karakterlerin buna göz yumması ve Ari'nin bebeğin babasının Chase olmadığını öğrenmesine rağmen kim olduğunu sorgulamaması... Olayları kendisi çözsün, kafası karışmasın, travma yaşamasın dediler ama kız en sonunda Noah'ın annesi sayesinde hafızasını geri kazandı. Noah onca acıyı niye çekti? Niye kendini geri plana atıp Ari'nin tekrar bir karar vermesini bekledi? Zaten vermişti. Ona attığı ve bize okutmadıkları mesajda bunun belli olduğu barizdi.
Yazarın kitabı Noah acı çeksin diye yazdığını düşünüyordum ki sondaki yazar notu da buna açıklama olarak yazılmış birnevi. Yine de zaten yalnız büyüyen bir adama önce aşık olduğu kadını ve bebeğini, hemen peşinden de annesini kaybettirirken ne düşünüyordu bilmiyorum. Buna rağmen ne futbol umurundaydı Noah'ın ne de geleceği. Sadece Ari'yi düşünüyordu. Oysa alıp başını çekip gitse sonuna kadar haklıydı.
Ari'nin iyi bir insan olduğunu düşünüyorum ama dürüst olmam