R.
@rsso11
Kendi halinde biri.
103 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Kitabı sonuna kadar okumayı bir şekilde başardım ama beğendim mi, hayır.
Bu, yazardan okuduğum ikinci kitaptı ve şimdiki zamanla yazılmış kitaplarla aram pek iyi değil. Okumak benim için zorlaşıyor. Saatlerdir okuyormuşum gibi hissedip 10 sayfa anca okuduğumu fark ediyorum ve kitaba olan ilgim oldukça azalıyor. Bu da bitirmemi zorlaştırıyor.
Kitabın konusu sevebileceğim bir şey olmasına rağmen yazılma şekli beni hiç tatmin etmedi. Romantikten çok erotik bir kitap okuyormuşum gibiydi ve bence gereksizdi.
Bunun yazardan okuduğum ikinci kitap olduğunu söylemiştim ve muhtemelen son kitaptı da. Çünkü kitap konusundan ziyade yazarın yazdığı şeyler, kendi düşüncelerini okura geçirmeye çalışıyormuş gibi hissettirdi bana. Bugün, Bu Gece, Yarın'ı okurken de böyle hissetmiş ve tek kitaplık bir şey olabileceğini düşünmüştüm ama hayır, belli ki öyle değil. Yazarın düşünce yapısını ve eleştirmek istediği şeyleri anlıyorum ama okuduğum her iki kitabında da erkeklerin cinsellik açısından yaşa bakmaksızın tecrübesiz ya da yetersiz olması, kadınlarınsa tam tersi olup erkek karakterlere baskın olması bir yerden sonra absürt geldi. Hadi diğer kitabındaki karakter lise çağında bir çocuktu, ona neyse diyebilirim ama gençlik dönemlerinde aşırı popüler olan ünlü bir Hollywood yıldızının bu kadar kötü olup kendinin farkında olmaması? Çok düşük bir olasılık. Ve kitabın yarısından çoğu bu olaya odaklı. İster istemez inandırıcılığı daha da azalıyor.
Bunun dışında beni çok daha fazla rahatsız eden özel bir neden var: yazarın sürekli Yahudilikten bahsetmesi. Yerli yersiz her yerde dinden bahsediyor ve bunu normal bir şekilde de yapmıyor. Karakterler öncelikle başka bir Yahudiyle (yani diğer ana karakterle) bir araya geldiklerine oldukça şaşırıyorlar. Sonra da dinleri yüzünden ne kadar
Reklam
1 aydır doğru düzgün kitap okumayan ben için seçilebilecek en doğru kitaplardan biriymiş Ruh Eşi Denklemi. Kısa ve akıcı olduğu için kısa sürede bitirdim. Çeşitli romcom temalarının iç içe geçilmesiyle yazılmış bir kitaptı ve klişeli romantik kitap sevenlerin severek okuyacağını düşünüyorum.
Ben de severek okudum ancak aklıma birkaç şey takıldığı için puan kırmak zorunda kaldım. Öncelikle River, test sonucuna kadar kitapta tasvir edildiği gibi huysuz ve utangaçtan ziyade bence tam bir hanzoydu. Jess'e olan önyargısı, onun hakkında arkasından konuşması vs hoş değildi. Jess'in ondan nefret etmesi, test sonucundan şüphe duyması ve River'a şans vermek istememesi çok doğaldı o yüzden. Teklifi para (yani Juno) için kabul etmesini de anladım. Kendi ailesel dertleri başlı başına fiyaskoyken çocuğunun geleceğini düşünmesi çok doğaldı. Kitapta en haklı bulduğum katakterdi.
River ise teste acayip önem veriyordu. Kendisi adına bunun önemini anlıyorum ama sırf uygulama için bir anda 180 derece değişmesi ve Jess'le hemen denemek istemesi, bunun altında da sadece test sonucunun yatıyor olması beni hiç tatmin etmedi. Tabii bu durum zorunlu yakınlığı sağladı ama yine de sevmedim. Zaten kitabın sonunda da sırf test sonucu yanlış diye Jess'e olan tavırları, uygulamaya ilişkiye olandan daha çok önem verdiğini hissettirdi bana. Yaşadığı şok, güvensizlik, şirketin batma riski vs göze alındığında başını işten kaldıramaması da normal ama bu süreçte Jess'e tek kelime etmemesi, temastan kaçınması, gözüne bile bakamaması fazlaydı. Jess'e olan sevgisini sorguladım ve sonradan gelip yaptığı açıklama da beni ikna etmedi açıkçası. Aradan geçen 8 günü 3 gün sanmış laboratuvardan çıkmadığı için ama daha yeni 'bana ev gibi hissettiriyorsun' dediğin insanı da sana her yerden ulaşmaya çalışmasına
"Tamam," dedi Aiden bir anda. "Ben varım. Romantizm çok dert değil. İki kişiyi asansöre kapatırız, aşık ederiz, sonra asansör düşer."
Tırnaklarımı avucuma geçirirken Aiden'in gözlerini oymayı hayal ediyordum.
Reklam