"Kendi kendimize verdiğimiz sözü tutmak, en çabuk unuttuğumuz şeydir, ne yapsak. Madem ki bu dünya bile yok olacak bir gün, sevginin bitmesine insan, neden üzülsün.
Aşk mı kaderi kovalar kader mi aşkı? daha kimseler çözemedi bu bilmeceyi..."
Gözlerin iki deniz gibi öyle derin ki. Korkuyorum içine dalmaktan, bir daha nefes alamamaktan.
Ve o gülüşün öyle kıskandırır ki güneşi.
Bulutların ardından çıkmaz istemez sanki.
Güneş bile kıskanır parlayamaz senin gibi
Bir ışık bir kelebek biraz çiçek biraz kuş
Yeni bir ülke yüzün ellerimde kaybolmuş
Soluğum bir kuş gibi uçuyor ellerine
Kapılıp gidiyorum saçının sellerine
Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar
Bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar