Kendimi ameliyat masasında açık halde unutulmuş bir hasta gibi hissediyordum. Sanki içimdeki habis timörü gören herkes korkup kaçmış beni öylece bırskmıştı. Gerçekten kötü bir insan mıydım? Belki de haklıydı. Herkesin kendi kıçını kurtarmanın derdinde oldugu bir ailenin bireyi olarak , belki de fazla bencildim . O yüzden mi bu kadar yanlızdım?
Pera votka
Her masalda bir gerçek payı vardır. Hepsinde br ders verme kaygısı .. Kötüleri daha biberonla süt içerken tanıyoruz. Üvey annelerden üvey babalardan daha annemizle babamız aynı yatakta yatarken nefret ediyor, ölesiye korkuyoruz. Büyüdükçe masal kahramanları , cadılar şekil değiştiriyor, ama özünde aynı hırsın,aynıtutkununpeşinden koşup duruyorlar. Güç, ünvan, şöhret, para.Bir de koca koca insanlar ,hergün gazetenin bembeyazsayfalarında büyüklere masallar yazıyorduk. Votka pera
İlk önce amasyadan kaçtın. Şimdide istanbuldan kaçıyorsun.
Sen bunce yılda neye ulaştın ? Ha?
Hiçbir şeye . Çünki sen hiç bir zaman cesur biri olamadın.
Çünki sen acının ortasında böyle durup ,böyle gözlerine bakıp ,
" Ben neyden kaçıyorum ?" Demeyi beceremedin.
Benim duragan su gibi kokuştugumu zannediyorsun sen.
Sıradan bir hayatı seçtigimi zannediyorsun. Ama ben fırtınanın gözünde kalmayı tercih ettim. Burda kalmak mı cesaret?
Çünki ben küçücük bir şehirde tüm yanlızlıgımla var olabiliyorum.
Ama sen kurslarda , klüplerde , caddelerde, sokaklarda , böyle kof kalabalıklarda kendine bir hava yastıgı yaratıyorsun. Ama hayatın darbesinden kaçamayacaksın.
İstanbul ansiklopedisi
Tuhaf . Birini kaybettiğinde , gerçekten sevdiğin birini , önemli bir şeyi . Asla yok olmazlar, tamamen kaybolmazlar. Onları görmezden gelmenize izin vermezler. İşin aslı hakikat da böyledir. Bulması zor , yüzleşmesi daha da zor olabilir.
Ama her zaman uğraştıgımıza değer.
Zero day
Güçsüz oldugu için mi korkuyordu, korktugu için mi güçsüzdü? Dünya da korkacak nice şey vardı. Ama neyse ki bir de bu korkuları giderecek hikayeler.
İskit.