Bir pazar gecesi, bilmem kaçıncı ağlayamayışımın yasını tutuyorum. Camımdan dışarıyı izlerken gördüğüm suretler bana kalbimi hatırlatıyor. Sessizce giden her geminin ardından paramparça olmuş bir
"Ah bu ben kendimi, nerelere koşsam?
Saklansam bir yerlerde, gizlice ağlasam
Ah bu ben kendimi, nerelerde bulsam?
Çekilsem sahillere, hayaller mi kursam"
İnancımın tamamı geçici dünyaya dair
Aşkın kıvılcımları yaşamın kendisi olmuş
Oysa yârin hatırası aşkın bir damlasından bile güzeldir.
Aşkın ateşi yaşamaktan daha güzeldir.