Zira böyle zalâma müstağrak yaşamayı küfürden sayardı ruhuma canından can üfleyen Baki.
İblislerin gecelerime fısıldadığı şeamet dolu her yalan, bedenime oluverdi matem elbisesi. Halbuki "Aşk," derlerdi, "başka ne olsundu hayatın mazereti!" Bilmezdim.
Çocuktum işte, hatta çocuk bile değildim. Her yaşıma hâmûşî oldu kasıklarımda beliren mat'ûn-ı hayat. Silinmez belledim saf aklımla bedenimdeki kiri. Sandım ki göğsüm-deki kızıl nara süveyda olur tenime bulaşan her parmak izi.