Zihnimizin bir özelliği vardır, Eğer ki bir düşünce sonuca ulaşmamışsa ve yarım kalmışsa, zihin durmadan yarım kalanı tamamlamaya çalışır. Çünkü zihnimiz belirsizliği sevmez.
Diyelim ki işin sonu her halükarda kötü bitecek. o zaman iki ihtimal var: ya şu anın keyfini çıkarırsın ve problemle karşılaşınca üzülürsün Ya da şu anını da mahveder ve olayla karşılaşınca yine üzülürsün.
Halbuki biri sana kötü davranıyorsa bu durum onun kendi içindeki süreçlerle, kendi kompleksleri ile ilgili olabilir. Orada sen değil de başka biri olsaydı ona da kötü davranırdı o kişi.