Anıl Berber
@rumbaba
not defteri
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ahmet Hamdi Tanpınar Türk romanında İstanbul'a yeni bir bakış kazandırır. Sahnenin Dışındakiler işgal altındaki dönemin, Saatleri Ayarlama Enstitüsü Cumhuriyet yıllarının İstanbul'unda geçer. Huzur'da ise iki insan arasındaki aşkın İstanbul sokaklarında, Boğaziçi'nde, değişik kesimden insanlar, mimarî eserler, tabii güzellikler ve musiki ile bir medeniyetin yaşama tarzı ve kültürünün birlikte gelişmesini anlatır.
Romanlarının hemen tamamı İstanbul'da geçen Peyami Safa Dokuzuncu Hariciye Koğuşu ve Canan'da Birinci Dünya Savaşı; Sözde Kızlar, Bir Tereddüdün Romanı, Mahşer ve Biz İnsanlar'da Mütareke dönemi ve sonrası; Fatih-Harbiye'de Cumhuriyet'in ilk yılları; Matmazel Noraliya'nın Koltuğu ve Yalnızız'da İkinci Dünya Savaşı ve sonrası yıllarının İstanbul'unda muhafazakâr ve alafranga hayatın çekişmelerini, mekân zıtlıklarına bağlayarak ve Doğulu kalma ile Batılılaşma arasında bir sentez arayarak anlatır.
Akif'in en önemli özelliği otokritik [özeleştirel] davranış tarzıdır. Bu bakımdan Safahat, İslâm dünyasının bir Müslüman şair tarafından yapılmış en ağır tenkitlerini ihtiva eder. Akif'in "Doğrudan doğruya Kur'an'dan alıp ilhamı / Asrın idrâkine söyletmeliyiz İslâm'ı" mısraları onun İslâmcılık anlayışının özetidir.
İki tür arasındaki en önemli fark, mizahta sadece güldürme amacının olmasına ve tamamen uydurulmuş olaylara dayanmasına karşılık, hicvin az veya çok bir gerçeği yansıtmasıdır. Mizahta genel konular işlendiği halde hicivde sosyal bir konu veya toplumu ilgilendiren bir mesele yahut çoğunluğun tanıdığı gerçek kişilerin hedef alınması esastır.