Vhalla ölümün ta kendisiydi. Hayır, o ölümden de kuvvetliydi. Ölümü iki defa yenmişti! Bu da ölümün kendisine hizmet ettiği anlamına geliyordu. Bedeni düşünmeden, sabırsız ve vahşi bir şekilde hareket ediyordu.
“Barışa hasret kaldım ve korkarım ki kaderi dökülen kanlarla yazılmış biriyim.”
“Bu kadar yanlış sözler duymadım hiç. Barış içinde on sekiz yıl geçirdin. Aksine, ölümün gölgesini senin peşine takan benim.”