Bana bıraktığı şiir kitabını okurken bir satır dikkatimi çekti. Gözlerimi kıstığımda, bu kısmın sanki özellikle işaretlenmiş olduğunu düşündüm. Diğer sevdiği şiirlerin bazı cümlelerinin altını çizmişti ama bu cümleyi yuvarlak içine alarak özellikle bu kısma dikkat çekmeye çalışmış gibiydi. "Ben ölseydim o belki ağlardı ama o ağlasaydı ben ölürdüm..."
"Çocuklar canı yandığında anne diye ağlardı. Canım yanıyordu ve bende kendi annemi sayıklayarak ağlıyordum ama unuttuğum bir şey vardı. O da daha karnındayken benden kurtulmaya çalışan annemin hiç gelmeyeceğiydi."
“-Aptallar, bir hic ugruna ceza aldiniz.
+Hepsi benim icin gozunu karartacak kadar bana deger veriyor. Ayni durumda sen olsaydin, kim senin pesinden gelirdi? Bence burada hangimizin 'hic' oldugu tartisilir.”