Yani 100. üncü sayfada bitseydi iyidi dediğim bundan mütevellit de yaklaşık 150 sayfadan sonrasını atlayarak okuduğum kapağı güzel kitap.
Kapağı güzel, evet. Kitabın içeriğiyle de uyumlu olması bir hayli hoş. Ama bu yorumları kitabın konusu için yapamayacağım. Özgün olayım derken saçma bir durumla ilişkilendirilmiş dünyayı keşfediyorum kitabı.
Karakter, çocuklukta bir hastalık geçiriyor. Bana sara krizini düşündürterek başlasa da kız çocuğumuzun burnu kanıyor. Ama öyle böyle değil. Ağzı bile kan doluyor. Hastane, doktor görüşmesi, iğneler derken eve dönülüyor. O da ne? Kızımız eve girmeye yakın tekrar aynı hastalığa tutuluyor. Evden uzaklaşıp ayaklanıp koşmaya başlıyor ve işte o an. Yaşasın özgürlük. Run Forest Run!
Kızın hastalığının tedavisi belli. Kaçmak, nereye olursa gezmek… Bir yerde fazla kaldığının sinyal görevi hastalığında. Ne zaman hastalık baş gösterip burnundan kan gelmeye başlıyor kaç, uzaklaş ve başka yerlere açıl. Böyle böyle derken ver elini Hindistan, yok efendim gel gidelim Nijerya’ya oluyor hikaye.
Devamını merak uyandırarak başlamış olmasına rağmen sakız gibi gittikçe uzayıp bitmeyen ve hatta tekrara da düşen bir kitap. Bu Amerikalı yazarlar acaba ne zaman edebi değeri yüksek eserler üretmeyi öğrenirler? (Hepsi için değil çoğu için söylüyorum)
Herkese merhaba çok değişik ve eğlenceli bir kitabı anlatacağım şimdi. Bu eser bir tiyatro oyunu. İlk kez bir tiyatro eseri okuyorum. Zorlanırım diye düşünmüştüm ama oldukça keyifli bir okuma serüveni oldu. Kitabın polisiye oluşu da ayrı bir heyecan kattığından bir çırpıda okudum. Çok zengin bir iş adamının ölümünün aydınlatılmaya çalışılması kaleme alınmış. Olay mahkemede geçiyor ve herkes tanık olduğu olayları anlatıyor. İşin güzel ve eğlenceli yanı şu ki, mahkeme kararını veren jüri seyircilerden (yani biz okuyuculardan) oluşuyor. Bu yüzden çok dikkatli olup jüri olarak uygun kararı vermeye çalışıyorsunuz. Kitabın sonunda iki sonuç var kimi suçlu bulduysanız onunla ilgili bir paragrafla son buluyor kitap. Resmen dedektif oyunu oynuyormuş gibi bir histi bu kitabı okumak. Ayrıca Ayn Rand ile tanışma kitabım oldu. Bence ondan okuyacağım son kitap olmayacak. Herkese ama herkese tavsiye. Yorumu okuduktan sonra kitabı sepetinize atmayı unutmayın. Run Forest, run!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitabın adı çok sevdiğim bir filmden. Forest Gump.
Run Forest Run!!!
Fakat bizim hikâye de,
Ah Gülüzar ah.
80-90'lar. Çok varlıklı olmayan bir ailede Gülizar değil Gülüzar. Çünkü babaannesinin adı da Gülüzar. Başka türlü olmaz.
Genel tablo güzel aslında,
Süper Baba var o zamanlar, Fikoya bende bayılırım çok sonra izledim süperdi. Hele bir hapishane sahnesi var,Gülüzar'ınsa süper bir babaannesi var.(!)
Onun hikâyesi çok şükür güzel bitti. Korkuyla okudum diyebilirim. O yıllardan öyle kötü hikâyeler okudum ki Gülüzar umut oldu. Arada olmuştur böyle şeyler, mecbur kızın romanı değil bu. Kaleden döndü ama süper babaanneye inen inme sağolsun mu diyeyim...
