Bu notlar ve “pekiyi” sözcükleri şimdiden geçmişin anıları arasında yerlerini almıştı. Bunlar geleceğimin notları ve başarı derecesi değil; olsa olsa, kişisel tarihçemin kör uçuşta beni yüreklendiren ve umutlandıran bir parçasıydı. Ya şimdiden sonrası? Doğrusu, bizim için bir “sonrası” olmasından memnunluk duymalıyız; çünkü “sonrası” ancak yaşayanlar için vardır; böyle bir soruyu da yalnızca geleceği etkilemek isteyenler sorar; böyle bir istek ya da cesaret duymayanlar ise kendini yaşamın akışına salıverir.