“Bir insanın önüne varımızı, canımızı sererken bir yandan da gayet iyi biliriz ki, er geç on yıl içinde servetimizi o insandan esirgeyecek, canımızı kendimize saklamayı tercih edeceğizdir.”
“Dolayısıyla uykusu, aşk olasılığını bir ölçüde gerçek kılardı; tek başımayken onu düşünebilir ama eksikliğini çekerdim, sahip olamazdım ona. O yanımdayken onunla konuşur ama düşünemeyecek kadar kendimden uzağa düşmüş olurdum. Uyuduğunda ise artık konuşmam gerekmezdi, artık onun tarafından izlenmediğimi bilirdim, kendimin yüzeyinde yaşamam gerekmezdi artık.”