Bir şeyin görüntüsü duygularımıza göre değişiyor. O şeyde gördüğümüzü sandığımız büyü ve güzellik, aslında bizim kendi içimizde yer alan büyü ve güzellikten başka bir şey değildir.
Sessizlik, bedenimizin hapishane hücrelerinden daha değerli olmadığını ve bu dünyanın bizim için sürgün yerinden başka bir şey olmadığını algılamamızı sağlar.
Güneşte pırıl pırıl, bir ayna gibi pürüzsüz olurdu deniz; öylesine dingindi ki, mırıltısı bile zar zor duyulur, çevrelerinde saklanmış serçeler cıvıldar ve bütün bunların üstünü sonsuz bir gökkubbe örterdi.