Orta yolun olmadığını biliyordu. Ya o efendi olacaktı ya da birileri onun efendisi...Acımak,merhamet etmek,zayıflıktı. Vahşi hayatta merhamet diye bir şey yoktu. Merhamet,korku sanılırdı ve bu yanlış anlama,ölüm getirirdi. Ya sen öldürürsün ya da seni öldürürler,ya sen yersin ya da seni yerler;yasa buydu.
Disiplinin çöküşü,köpeklerin birbirleriyle olan ilişkilerini de etkilemişti. Kendi aralarında her zamankinden çok çekişip kavga ettikleri için kamp kimi zaman tımarhaneye dönüyordu.