KAFKAsever
@ruyakitapp
Öğretmen
Lisans
Adana
20 Kasım
62 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Birileri için doğuştan hak olanların, kadınlar için savaşıp kazanmak zorunda olduğu bir şey olması çok acı. Acı çeken ve cezalandırılan tarafın da yine kadın olması... Bazen sadece kadın olması...
Umarım dünya tüm kadınlar için adil bir yer olur bir gün...
Mücadele etmeden de mutlu olacağımız aydınlık günler olsun ...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Okudukça durup düşünmeye iten, anlamlı ve derin cümleler... Dostluk, sınıfsal ayrım, ihanet üzerine yazılmış nefis bir edebiyat...
Duyguları bu kadar gerçekçi anlatan ve hissettiren Marai, tekrar tekrar okunacak bir yazar...
Harika bir deneyimdi... Çok sevdimmm...
Latin Amerika edebiyatının en büyük yazarlarından biri olduğunu biliyoruz Marquez'in , hatta Nobel ödüllü... Peki her ödüllü yazarın, her yazdığı iyi olmak zorunda mıdır !!! Kırmızı Pazartesi, Yaprak Fırtınası ve Yüzyıllık Yalnızlık kitaplarının güzelliğinden sonra Kolera Günlerinde Aşk kitabı ne okuyorum dedirtti bana...
Baş karakterimiz Florentino Ariza, herkesin yorumlarda yazdığı gibi, sevdiği kadını tam 51 yıl 9 ay ve 4 gün boyunca bekliyor. Bu cümlenin üstüne harika bir aşk kitabı okuyacağımı zannederek başladım ama kitabın yarısında artık bitirmeye tahammülüm kalmadı. Bitirdim evet (grup kitabımız olduğu için).
Ariza, kendini reddeden sevdiği kadını yarım yüzyıl bekliyor ama ne beklemek... Bu süreçte sayısız kadınla birliktelik, uzun süren aşk ilişkilerinin kaydedildiği yaklaşık 25 defter ki, gel geç ilişkiler sayılmıyor bile... "Aldatan ama bağlı bir adam" düşüncesi ile savunuyor kendini !!! Fiziksel ve ruhsal bunalımlar içerisinde yaşlılığına dek okuyoruz bu öyküyü.
Bu kısma kadar bekar adam, ilişkileri olabilir düşüncesi ile okumaya devam etmeye çalışsam da, 70 yaşına geldiğinde, kendisine veli olarak emanet edilen on dört yaşında bir kız çocuğunu kandırarak onunla birlikte olması ve bunu sayfalarca anlatması pes dedirtti...Sonunda o kızı da ortada bırakarak sözde gerçek aşkının peşinden gitmesi bir aşk hikayesinden çok sapkınlığın hikayesiydi bence...
Bu kitabın bir aşk kitabı gibi algılanıp elden ele dolaşması, her yaş grubunun okuması ve birçok kişinin kitabı beğenmek zorunda hissederek, karakterin sapkın duygularının kolera benzetmesi adı altında normal kabul edilmesi de ayrı bir konu...
Çok sıkılarak ve sinirlenerek okuduğum bir kitap oldu. Tavsiye etmiyorum...
## Kitaplar benim evim ##
İşte kitabın özet cümlesi...
Çok sevdiğim, kendimden çok şey bulduğum bir eser.
Akıcı bir üslup, sonunda ne olacak merakı???
Peki içindeki sayısız kitap ve yazar ismine ne dersiniz...
Neden beklettim bugüne kadar bilmiyorum. Olumsuz yorumlar nedeniyle olabilir ama önyargılarıma rağmen beni çok etkileyen bir kitap.
Bazı cümlelerde işte ben:)) tam da benim gibi dedim ama kurguda anlatılan kitapsever dostumuz Carlos çok daha fazlasını yapmış...
Altını çizdiğim çok cümle oldu hatta daha sonra tekrar okumak isteyeceğim ince ama bir o kadar da dolu bir hikaye.
Kitap ve okuma aşkı daha güzel anlatılamazdı...
Artık daha çok seviyorum kitaplarımı ve kitaplığımı :))
Geleneksel bir olay örgüsüne sahip olmayan romanda, yazar bize olay ve kişilerden çok kendi duygularını aktarıyor. Bellek ve deneyim romanın ana temasını oluşturuyor. Tabi bunun yanında Paris sosyetesinin statü düşkünü, yapmacık ve dar görüşlü sınıfını da ince bir dille eleştiriyor.
Anlatıcımız yazarın kendisi ve otobiyografik bir eser. 3 bölümden oluşuyor ve ilk bölümde yazar bizi çocukluğuna götürüyor. Annesiyle olan ilişkisini ve his dünyasını okuyoruz. Annesine ne kadar düşkün olduğunu ve bir iyi geceler öpücüğünün onun dünyasında ne kadar derin bir anlamı olduğunu sayfalarca anlatıyor yazar.
İkinci bölümde Swann karakterini ve onun aşk hayatını okuyoruz. İlk bölümden daha akıcı olduğunu söyleyebilirim ya da Proust'un diline ve anlatımına alıştığım için de olabilir:)
Üçüncü bölümde de Proust'un ilk gençlik dönemini ve aşk kıvılcımlarını okuyoruz. Swann'ın onun hayatında ne kadar önemli bir yere sahip olduğunu ve duygularını paylaşıyor bizimle.
Bugüne kadar okuduğum okuması en keyifli kitaptı. Başlarda uzun ve edebi cümlelere alıştıktan sonra kitabın tadına varıyorsunuz. Uzun bir okuma deneyimi oldu ama asla sıkıcı değildi. Serinin diğer kitaplarının daha güzel olduğunu bilmek de ayrı bir keyif. Tam bir Proust hayranı olduğumu ve ilgili tüm kitapları toplayacağımı söyleyebilirim.
Doğru zaman olduğunu düşünüyorsanız ve hazırsanız daha fazla bekletmeyin ve başlayın hemen derim:)
Keyifli okumalar...
