Ebeveyn olmaktan çok uzak biriyim. Kitabı eğitimci kişiliğimle okudum. Oyunları eğitim-öğretimde kullanıyoruz, fakat burada bahsedilen oyunlar çocuk gelişimi için elzem şeyler. Çocuk gelişiminde oyunun bu denli önemli olduğunu düşünmüyordum. Saçma diye nitelendireceğim oyunlar gerçekten de çocukların kötü duygularını bertaraf edebileceği fırsatlarmış. Birkaç oyun türü nitelendirilmiş: Çocuğun yaşça geriye gittiği oyunlar, gücün çocukta olduğu oyunlar, ayrılma oyunları, vb. Ayrıca şu kısmı çok dikkate değer buldum: Çocuğunuz ağlarken onu oyuna davet etmeyin, oyun oynamaya zorlamayın, diyor. Bu şekilde çocuk duygularının hafife alındığını, önemsenmediğini düşünüyormuş. Ayrıca çocuk oyun aracılığıyla sınırları da daha kolay kabul edebiliyormuş. Ebeveynlere özellikle öneriyorum, oyun oynamak isteyen çocuğunuzu geri çevirmeyin. Zamanınız yoksa, işiniz varsa ona sizinle beraber yapabileceği basit görevler verin.