Rüzgar Ay
@ryuzar
"Sevgilim, yine çıldırmak üzere olduğumu hissediyorum."
Sabahtan akşama kadar ikinci kattaki o daracık odada yorganın altına gömülerek eski dergileri okumaktan ibaret aptalca yaşantım, intihar etme hevesimi bile yok etmişti.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Küçük bir lafı bile gök gürültüsü kadar şiddetli hisseder, çıldıracak gibi olurdum. Cevap vermek şöyle
dursun, o azarın, mutlaka insanoğlunun kırılmaz bir yasası olduğunu sanır, kendimde o yasaya uyacak güç olmadığına göre, artık insanlarla birlikte yaşayamam herhalde, diye düşünürdüm, o yüzden ne sözlü tartışmalara girebilir, ne de kendimi savunabilirdim. insanlar bana kötü şeyler söylediğinde, tamamen feci bir yanlış anlamaya kapıldığımı sanır,
o saldırları daima sessizce kabul eder, iç dünyamda ise insanı çıldırtan bir korkuya kapılırdım. Elbette herkes başkalarının eleştirilerine, azarına maruz kaldığında kendini iyi hissetmeyebilir. Ama ben, o kızan insanların yüzünde aslanlardan, timsahlardan, ejderhalardan daha korkunç bir hayvanın gerçek doğasını görürdüm.
