Ivan İlyiç, kendi hayatını mahvettiği gibi başkalarının hayatlarına da zehirlediği düşüncesiyle yalnız kaldı. Üstelik bu zehir azalmak şöyle dursun gitgide tüm varlığını ele geçiriyordu.
Yeni ve korkunç bir şeyler oluyordu vücuduna, hem de Ivan İlyiç'in hayatında hiç görmediği ölçüde önemli şeyler. Bunu bir tek o farkediyordu, çevresindekiler ya hiçbir şey anlamıyor ya da anlamak istemiyorlardı.