"insanlar, kendilerini yeni bir kültüre geliştirmeye bilinçli olarak karar verebilirler, daha önce kendilerini bilinçsizce ve rastlantıyla geliştirmişlerdi: Şimdi insanların doğumu, beslenmeleri, eğitimleri, öğretimleri için daha iyi koşullar yaratabilirler, bütün olarak dünyayı ekonomik bir biçimde yönetebilirler, genel olarak insanların güçlerini birbirlerine karşı dengeleyebilir ve kullanabilirler..."
"Metafizik görüşlere son vermenin başlıca zararı, bireyin kısa ömrünü çok fazla dikkate alması ve kalıcı, yüzyıllara uzanan kurumlar inşa etmek için güçlü dürtülere sahip olmamasıdır; diktiği ağacın meyvesini de kendisi toplamak ister ve bu yüzden de yüzyıllar boyunca hep aynı bakımı gerektirecek ve uzun kuşaklar boyunca gölge verecek olan ağaçları dikmek istemeyecektir."
Yeryüzünde kirli ruhların üstün geldiğini, pısırık ruhların da duruma yas tuttuğunu gördükçe bıyık altından gülüyorlar. Şiir mi batacak? Sanat mı silinip kalkacak yeryüzünden? Hiçbir zaman! Basitlik mi alacak onların yerini? Ne münasebet! Hayır. Şiir, sanat hâlâ yaşıyor; yalnız yaşamakla kalmayıp insan ruhuna egemen oluyorlar, insan ruhunu yüceltiyorlar. Onların mübarek etkisi her yerde yaygın olmasa hepimiz cehennemde olurduk şimdi... Kendi basitliğimizin, küçüklüğümüzün cehenneminde!