Toplum geliştikçe, insanların bazılarını bir makinenin parçalarına indirger. İhtiyaç peşinde olma, 'fikir' ve lüks peşinde olmaya dönüşür; aynı zamanda insanlar ahlaksızlığa ve yoksulluğa düşerler. Bu nedenle, tüze felsefesinde, bireysel iradenin gelişiminin merkezinde diyalektik bir çatışma vardır.
Bazı bireyler, temel veya 'doğal ihtiyaçları' halihazırda sağlanmış bir şekilde 'fikirlerini' tatmin ettikleri düzeye erişecekler. Diğerleri içinse bu basitçe, çok basit bir düzeyde 'doğal ihtiyaçlarını' giderme meselesi olacaktır. Bazıları yabani seviyesini aşıp özgürlük seviyesine ulaşırken diğerleri esaret ve ivedilik alanında hapis kalacaktır…