Anılar Solmadan Önce - Toshikazu Kawaguchi
Kahve sogumadan once serisinin 3. kitabi, benim icin tum serinin en sevdigim kitabi oldu.
Icerdigi anlamli mesajlar ve hayatin zorlu gercekligi ile umudu ayni anda sunabilmesi beni cok etkiledi. Ozellikle son sayfalari okurken, yazardan hic beklemedigim sekilde sasirtici ve kalbimi titreten bir sonla karsilastim.
Bu kitap kelimenin tam anlamiyla icime isledi. Diger seri kitaplarinda oldugu gibi, her karakterin hikayesi son derece guclu ve derin bir anlama sahipti. Okurken hem hüzünlendim hem de icimde surekli umudun filizlendigini hissettim. Yazarin da kitabinda soyledigi gibi ; Insanlar daima mutlu olmak icin dogar ..
Karakterlerin İlişki Haritası
Siyah giyimli yaşlı beyefendi
Girişe en yakın masada, geçmişe seyahat etmenize izin veren sandalyede oturan bir hayalet. Yeniden günde sadece bir kez, tuvalete gitmek için kalkıyor.
Kohta Hayashida
Gen Todoroki ile PORON DORON isimli başarılı komedi ikilisini oluşturan komedyen.
Gen Todoroki
Kohta Hayashida ile PORON DORON isimli başarılı komedi ikilisini oluşturan komedyen.
Karısı Setsuko Yoshioka beş yıl önce öldü.
Keiichi Seto
Yayoi Seto’nun babası.
Miyuki Seto
Yayoi Seto’nun annesi.
Yayoi altı yaşındayken bir araba kazasında öldü.
Yayoi Seto
Altı yaşındayken ebeveynlerini bir araba kazasında kaybeden genç bir kadın.
Setsuko Yoshioka
Gen Todoroki’nin karısı.
Beş yıl önce öldü.
8/10
2026 29. kitabı
Bu ciltte Aiko ile karşılaşması ve birbirleri hakkında gerçekleri öğrenmeleri işlenmişti. Bir de Sachi'nin eski kocasından hamile olduğunu Punpun öğrendi ve Punpundan onunla kürtaj kliniğine gitmesini Sachi istedi ama o esnada Aiko ile Punpun uzaklara doğru gidiyorlardi. Aiko'nun annesiyle olan ilişkisini anlayamıyorum. Kadının yattigi yerden kendisine dayak atmasina izin vermesi çok garip. Bu ciltte sadece bunlar olmadı Pegasus tarikati da araya girip dünyanın sonu gelecek diye ortalikta konusma yaptilar. Ve dipnot Sachi'nin mangaka patronu kesinlikle bu mangayi cizen adam. Bu seri okurken beni yordu
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
BOOORRRIIINGGG
Ya aslinda cok sıkıcıydı ama boyle olmasi da vahsi bı son olmasindan guzel oldu aikonun cesedi nerde bilmiyorum sachinin cocugu olmasina da uzuldum keşke sachi icin ayri bı spinoff falan ciksa o karakteri cok sevdim sonda herkesi mutlu fln gormek hostu guzeldi punpundan hâlâ nefret ediyorum,
(Spoiler içerir.)
Punpun, küçük bir çocukken saf masum ve hayatı bilmezken hayatla tanışır. Tüm o gerçeği ve karanlığı ile. Onun neyken ne olduğunu ve onu buraya nelerin getirdiğini okuduk bu 7 kitap boyunca. Hiçbir zaman yaşamdan çok heves almayan içine kapanık depresif melankolik ve biraz da Aiko'ya platonik bir Punpun okuduk.
Punpun ilk başta çok tatlı bir büyüme hikayesi gibi görünse de öyle olmadığını bize daha ilk kitaptan hissettirmişti. Yine de Aiko'yu aradığı ve bulmaya çalıştığı süreçte Punpun Aiko'yu bulunca her şeyin yeşereceğini güzelleşeceğini düşünmek inanmak istedim. O çocukken yaşadıkları masum hissi bize tekrar yaşatmalarını istedim. Ama birbirlerini buldular ve bu buluş bir aşk üçgeni içerisinde çok çirkin bir buluş oldu. İşler zamanla daha karanlık bir hal aldı. Hep Aiko ve Punpun'un öleceğini düşünerek okudum kitapları. Aiko ne zaman ölecek. Punpun evet finalde ölecek ama nasıl. Finalin son cümlesinin Punpun'un ölümü ardından ''İyi geceler Punpun.'' cümlesi ile kapanışı yapacağını düşündüm.
Evet Aiko öldü. Evet Punpun çok büyük boklar yedi. Ama Sachi onu kurtardı. Ve finalde Aiko'ya veda ederek, Sachi ve diğer sevdikleriyle bir arada gördük Punpun'u. Mutlu son gibi oldu ama beni bu son mutlu etmedi. Çünkü Punpun hiçbir zaman yaşama çok bağlı bir tip değildi ve yaşamak Punpun'un kendisi için de en iyi seçenek değildi. Aslında bir nevi ölmeyerek Punpun'a ceza verilmiş oldu.
Ben manga okumaya animelerden geçiş yapan biriyim. Bu yüzden okuduğum mangalar Titana Saldırı, Oshi No Ko, Vinland Saga falan. Daha farklı daha az edebi şeyler okudum. Ama bu seri gerçekten edebi diyebileceğim bir seri oldu. Daha çok bizim yaşadığımız hayata yakın bir seri oldu. Daha çok günlük hayat hakkında düşündüren. O yüzden iyi ki okumuşum diyorum. Tavsiye ediyorum
Oyasumi Punpun'u az önce bitirdim ve oldukça garip hissediyorum. Yılın başından beri her gece uyumadan önce birkaç bölüm, telefondan okuduğum bir mangaydı. İlk başlarda birkaç bölümle başlasam da sonlara doğru elimden bırakamaz bir hale geldim.
Öncelikle çok karamsar, karanlık bir manga olduğunu söyleyebilirim. Manganın sonunda anlamsızlık çukurunda debelenmeniz muhtemel. Baş karakter Onodera Punpun. Manga kısaca Punpun'un küçüklüğünden itibaren hayatını anlatıyor bize. Mangayı özgün hale getiren nokta ise Punpun ve ailesinin bir kuş şeklinde çizilmiş olması. Tüm karakterler normal bir şekilde çizilmişken - ki çizimlerini oldukça beğendim- Punpun ve ailesi bir kuş şeklinde resmediliyor. Punpun büyüdükçe, ruh hali değiştikçe, dünyaya bakışı değiştikçe bu kuş resminde de belli değişiklikler oluyor. Boynuzu çıkıyor, bir kare oluyor veya sadece siyah bir karaltıya dönüşüyor.
Manganın ilk bölümünden beri hissettiğim şey Punpun'da bir şeylerin doğru olmadığı. Alkolik bir anne, şiddete meyilli bir baba ve ailesinden doğru düzgün şefkat görmeyen, küçük yaştan itibaren dayısıyla yaşamaya başlayan bir Punpun... Ama mangaka bunları dramatize eder bir şeklilde anlatmıyor. Tam tersine Punpun bu olanlara o kadar kayıtsız davranıyor ki, bir an için insan sanki normali buymuş gibi hissedebiliyor. Özellikle ilk bölümlerde Punpun'un herhangi bir diyaloğuna yer verilmiyor. Sadece iç sesine ve özellikle de dayısından öğrendiği bir şekilde "Sevgili tanrı, çın çın hey!" diyerek çağırdığı hayalindeki tanrıyla konuşmalarına yer veriliyor. İlk bölümlerde sınıfına yeni gelen Aiko'ya ilk görüşte aşkı, yaşadığı çocuksu heyecanlar ailevi problemlerini biraz arka plana atmamızı ve sanki her şey çok normal gibi hissetmemizi sağlıyor.
Punpun'un bu bahsettiğim kayıtsızlığının normal
