Lakin sen yine de düşme bu dünyalık işlere, " Şöhretin fazlası adamı kendinden eder" derdi pederim. ( Ebussuud Efendi) Mülkün fazlası âdemi şükürden eder.
Ah şu dünya hırsım. Manasını kelepçeliyor gerçeğimin. Ben söz ustasıyım, o ise taş ustası. Bir mana var ortada ve o bu manada benden daha âlim. Onun dünyalık bir hırsı yok. Hem olsa çırpmaz mıydı şu tozları üzerinden?
Aşk kimi zaman bir güzelin gül gibi yüzünde, kimi zaman bir tesbih taşında, kiminde bir mezar başındadır. Aşk onları bir dilberle vuslata götürmez. Onlar sadece aşkın tecellisine vurulurlar.