Yaşamanın acılar ve ibretlerle dolu olması, insanın buraya ait olmadığının bir diğer göstergesidir. Hastalık ve musibetler mutsuzluk ve hüzünler insanın gözünü ölüm ve ahiret gerçeğini açtırır, ona ölümsüz olmadığını başıboş yaratılmadığını bu dünyada bir vazife için bulunduğunu düşünüp kabre gideceğini bilerek hazırlanması gerektiğini telkin eder.