Akış
Ara
Ne Okusam?
Giriş Yap
Kaydol
Bir unutmak işçisiydi insan dediğin, unutamadığı gün delirmek tehdidiydi kapısındaki.
Sayfa 50 - Ephesus YayınlarıKitabı okudu
Sırtını en zor anında hiç çekinmeden yaslayabildiğin biri varsa hayatında bunu yaparsın, gülersin. İyi gelir, yalnızca gülersin.
Sayfa 169 - Ephesus YayınlarıKitabı okudu
Reklam
İnsanlar ikiye ayrılırdı; insan kalanlar ve gidenler...
Sayfa 9 - Ephesus YayınlarıKitabı okudu
Bir hayvana şefkatle dokunmak, tüm bir evreni kucaklamak gibiydi.
Sayfa 220Kitabı okudu
Herkes ne kadar da düşünmeden yaşıyordu, heyhat. Hiç ölmeyecekmiş gibi. Selam verip yüze gülenin, arkadan kuyu kazdığı bir yeryüzü burası. Çok da tartışmak gerekmezdi üzerine.
Reklam
İnsan olmazsa, cehennem var olur muydu hiç?
Sayfa 28 - Ephesus YayınlarıKitabı okudu
“Selam verip yüze gülenin, arkadan kuyu kazdığı bir yeryüzüydü burası.”
Sayfa 29
Modern çağdaydı insan. Televizyon sehpası ağacından değerliydi, belki yüzüne bakmayacağı kitabı, hatta banka makbuzu dahi ağacından değerliydi. " Cehennemliğiz hepimiz," demişti Cengiz. Belki de doğruydu dediği. İnsan olmasa, cehennem var olur muydu hiç?
Namus denilen ne de mühim bir meseleydi bazıları için. Sevgi dediğin, gurur gibi, namus gibi, kaynağı kişinin kendisi değil başkaları olan nice duygunun ve kavramın altında nasıl olur da ezilebilirdi? Küçük düşmemek uğruna nasıl yüreksizleştirip merhametsiz kılabilirdi insanı bu yavan kimlik kaygısı...
142 öğeden 1 ile 10 arasındakiler gösteriliyor.