Kendimizi tanımak...Ruhumuzun mahzenlerinde bizden habersiz yaşayan bir alay misafir var. Berhanenin bazen bir, bazen birkaç odası aydınlık. Işık binanın üst katlarında. Kendini tanımak. Kendini, yani eriyeni, dağılanı dumanlaşanı. Sen acıların, utançların zilletlerinle aynısın. Rüyaların, hayallerin dileklerinle bir başkası.
Sayfa 294
