kafamın içinde dizlerini kendine çekmiş kendi zihnimin sınırlarına yaslanmış kendi kendime ağlıyordum ve beni bir tek ben duyuyordum senin seni duyduğun gibi zaten kimse duyamaz seni senden daha iyi, kimseye duyamaz senin seni duyduğun gibi
hiç kendi zihninde ağladın mı bilmiyorum bu ağlamaların en acısıdır herkesin kendi zihninin içinde kendine ait bir köşesi vardır üzüntünün en üst noktası acının zirvesi kendini orada bulmaktır