o an yalnızca gitmek istiyordum gerekirse düşe kalka gerekirse yana yakıla gerekirse acı içinde yürümek ama yalnızca gitmek istiyordum kafamda dönüp duran her şey önüme sevilen birer cam kırığıydı ama ben hepsinin üzerine basa basa yürüyüp gitmek istiyordum
her gece olduğu gibi o gece de sabahı yeniden doğmayı bekleyen güneş gibi bekledim güneşin doğuşu bugün her zamankinden daha sancılı oldu sanki güneş doğsun diye gök sancı çekti ve ben o sancıyı buram buram hissetim
oysa bazı çocuklar yürümeyi kendileri öğrenir hayatı kendileri keşfeder kendi kendilerine kalkar ilk adımlarını yalnız atar yalnız yürür yalnız düşer ve yalnız kalkarlar ellerinden tutulmaz dizleri ovalanmaz sırtları sıvazlanmaz ben onlardandım işte yalnız olmamak ne demek bilmeyen bir çocuktum