Hayatım boyunca hiç kırmadığım kalplerini tek seferde parçalara ayırdım çünkü. Aslında böyle olacağını bildiğim için iyi evlat kompleksinden erkenden çıkmam gerekirdi. Annemin bağışıklık kazanamamasının benim hatam olduğunu düşünerek yaşıyorum.
Yetersiz ve güçsüz olduğumuz için sıradan olsak da, nazik bir yürekle hareket edebilmemiz yönünden kısacık bir anlığına da olsa, bizler de büyük birer insan olamaz mıyız?
“Biraz daha insaniyet kazanıyoruz diyebiliriz. Kitap okurken başkalarının duygularını paylaşabiliyoruz. Bizleri bitmek tükenmek bilmeyen bir telaşla başarıya koşturacak şekilde tasarlanmış bu dünyada, koşmayı bırakıp etrafımızdaki insanlara bakma olanağını elde ediyoruz. Bu yüzden daha fazla insan kitap okursa bu dünyanın biraz daha güzelleşeceğini düşünüyorum.”