Elif Sakarya

Herkesin yüreğine insanca yaşamanın ateşi düşecektir birgün... İşte o zaman yangın büyüye­cek, önü alınmaz olacaktır...» diyordu Salpa.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
...Anası, kanadı kırık bir kuştur Salpa'nın yü­reğinde.
Hayatın dinamizmi ve tarihsel akışın doğru çizgisiyle bağlar kuramamış sınıflar, kişiler, ge­ri ilişkiler içinde yerlerini alırlar.
«Toplumdaki sınıflar mücadelesinin beynime yansımasıdır bu... Ben savaşın bireysel, küçük bir alanıyım...»
Egemen bilince karşı, gelişen, artık karşı konulamayan, kendi sınırlarını zorlayan, sınırlarıyla uzlaşamayan insanca yaşama mayası... Karşı bi­ linç ve onun payına düşen bilinçaltı, sağlıklı be­ densel tepki... Salpa, sağduyusuyla da, gelişen bu zorunlu güçlerin yanında yerini alıyordu...