Günlük yaşantının durağan akışı içinde, umutsuzluğun kendisi bir bayram, yangın ise bir eğlence olur.Anlamsız bir yüzün üstünde, bir yara bile süse benzer.
Çocukluğumda neşeli ya da karamsar insanların, hayat tecrübelerinden süzülerek oluşan hayata dair bilgi ve fikirlerinin balını getirdikleri bir arı kovanına benzetirdim kendimi.Hepsi de cömertçe ruhumu zenginleştiriyordu.