sadeceöylesinebirkız

sadeceöylesinebirkız
@sadeceoylesine
Sevgileri yarına bıraktınız
Sevgileri yarınlara bıraktınız Çekingen,tutuk,saygılı Bütün yakınlarınız Sizi yanlış tanıdı Bitmeyen işler yüzünden (Siz böyle olsun istemediniz) Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi Kalbinizi dolduran duygular Kalbinizde kaldı Siz geniş zamanlar umuyordunuz Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek Yılların telaşlarda bu kadar çabuk Geçeceği aklınıza gelmezdi Gizli bahçenizde Açan çiçekler vardı Gecelerde ve yalnız Vermeye az buldunuz Yahut vaktiniz olmadı. - Behçet Necatigil Behçet Necatigil
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Bu dünyada en büyük acı bana kalırsa kendini kaybetmek benliğini bulamamak Kendinden nefret etmek Delicesine iğrenmek Kimseye anlatamazsın ki bunu Anlatsan bile anlarlar mı ki Gerçekten anlarlar mı Asla Sadece geçmişlerindeki kendilerini hatırlarlar O kadar bencil ve nankörler ki Bu gerçek bana ağır geliyor Kabullenmek istemiyorum Ama kabullenmemem olanı değiştirmiyor Keşke değiştirse Ama maalesef keşkelerle hayat yürümüyor Hayatta olmak demek yaşamak demek değil Bunu hiç kimse anlamıyor Nefes almak yaşamak demek değil Bazen insan hayattayken nefes alırken nabzı atarken de ölür aslında Hemde binlerce kez Binlerce kez ölür ve her seferinde yeniden dirilip doğar Yeniden başlar Ama şunu unutur Ne kadar başlarsan başla Sonu hep acı bir bitiş olacak Bu kısır döngü içinde kalmaya Yaşamak denirse O zaman en çok ben yaşıyorum bu hayatı :)
Bazen kaybolmuş gibi hissediyorum fakat şu sıralar bazen değil her zaman her an kayboluyorum gibi anlayamıyorum da kendimi ama aslında içten içe anladığımı biliyorum içimdeki ses bağıra çağıra anlatmaya çalışıyor bana bende kabullenemiyorum çünkü kabullenirsem işte o zaman kaybedeceğim gibi hissediyorum kabullenmeyerek savaşıyorum savaşırken yıpranıyorum yıprandıkça batıyorum bu buhranın dibine adeta mahvoluyorum Kabullenmeyip savaşmaya devam etmem mi gerek yoksa kabullenip bırakmak mı Ya savaştıklarım sevdiklerimse Onlar uğruna yıpranıyorsam Değmez mi onlar için Sanırsam değer Ama ya sandığım doğru değilse Bu savaşın sonu nereye bağlanıyor Huzura mı Kaosa mı Ne yapmak icap ediyor bilemiyorum Hakikat ne göremiyorum Kalp Araf’ın da sıkışıp kaldım adeta Değer yargılarımı yıkıp geçip sevdiklerim için savaşmalı mıyım Hangisi seçmeli Neyden vazgeçmeli Sevdiklerin mi yoksa kendin mi Bu ikilem de kalakalıyorsunuz bu ikilem ömür boyu sizinle Sizin aklınızda benliğinizde kalbiniz de Daima sizinle Sevdiklerinizin aksine…
Hiç
Yoruldum Sahi tükendim Yana yana kül olup uçup gittim Kayboldum ucu bucaksız göğün derinliklerinde Ben kayboldum bu koca evrende Bulamadım kendime bir yer bu diyarda Tüm kötülükleri içine sığdıran dünyaya Bir ben sığamadım Küçücük kaldım Koskoca kainata sığamadım Böyle insafsız bu dünya Herkeslerin arasında hiç kimse kaldım Ya da belki de aralarında bile değildim Dışında hiç mi oldum İçerisinde hiç mi kaldım Tek bildiğim Kala kala gide gide zaman geçe geçe Hiç oldum Yoksa hep mi hiçtim Oysa ne hep ne hiç yalnızca ben olmak istemiştim Var olmak,ait olmak,değerli olmak istedim Çok mu şey istedim verilenle yetinemeyen bir nankör müyüm Sadece istediğim için suçlu muyum Şımarık mıyım istediğim için İstemek dilemek suç mu bunlar Suçsa en büyük günahkarım sanırsam Bilemiyorum Tek bildiğim Hep olmak istediklerim hiç oldu bana
Şiir