Büyüktü hataları. Ama. Ama'sı vardı. Bu kitapta Tevbe vardı Af vardı.
Asilik eğer başkaldırmaksa, başkaldırışıyla Âdem'in şeytandan ne farkı vardı?
Biri savını ispat etmek için kıyamete değin direnirken diğeri affın kapılarına, tevbenin mısrasına sığındı.
Fark tevbede. Geri dönmede. Ne dese ne demese de, affet, diyebilmekte.
Kalmak için değil uğrayıp geçmek için kadem bastığımız, kök attığımız değil kısa bir gölge saldığımız şu dünyada bir cennet sürgünü ile yazgılandığımı anladım.