safiya

Bir ömür gülmese talihim, olmasa geleceğim Yine küsmem, “Vatan sağ olsun” der yatarım Burası da senin toprağın, sineye atarım Nasılsa öleceğim; koynuna, koynuna gireceğim
Reklam
Küsmedim sana cennetim... Küsemem Senin kabahatin değil, beni çocukların hapsetti Bana kardeşlerim zulmetti Kardeştir küfredemem
mutsuzluğun da bir yürek türküsü olduğunu, ben de insanlarla birlikte yeniden öğreniyorum.
iyimser bir gökyüzü altında, dünyanın bizimle ağlamasıdır keder.
biliyor musun, insan tanrısını içinde taşıyor ama hep uzaklara dua ediyor.