Her ne kadar Yukio Mishima’dan okuduğum ikinci kitap olsa da, bu kitabı okumaya Alice Miller’a ait Beden Asla Yalan Söylemez kitabındaki “Hapsolmuş Çocuk ve Acıyı İnkâr Etme İhtiyacı” bölümünde yazarın hayatından bahsedilmesi üzerine karar verdim. Kitap çokça biyografik unsurlar taşısa da, daha çok yazarın kendine karşı rol yapışını, kendi hissettiği cinsel kimliğini inkâr edişini ve savaş dönemindeki Japonya’yı içeriyor. Özellikle kadınlara ilgi duymak konusunda kendini zorlaması ve bunun yarattığı içsel kargaşa, kitapta en çok yer kaplayan konulardan biri. Sosyoloji, psikoloji ve antropolojiyle ilgilenenlerin ilgisini çekebilecek ama en çok da insanın hiç bitmeyen kendini tanıma ve anlama çabasını anlatan bir kitap.