İnsanlar hakkında en yaygın önyargılardan biri, herkesin sadece tek tür, belirli özelliklere sahip olduğudur. Mesela biri için iyidir, kötü huyludur, zekidir, aptaldır, çalışkandır, tembeldir, v.s. denir. Oysa insanlar hiç de böyle değildir.
Bedeni sımsıcak, yüzü soğuktu. Ruhunda ne bir kaygı, ne korku, ne de tutku vardı. O zamanlar ne kadar da iyi hissediyordu! Ya şimdi? Tanrım, her şey ne kadar da acı vericiydi!..
Toplumumuz da onun gibi çocukların olmamasını istiyorsak eğer kişiyi suç işlemeye iten şartları ortadan kaldırmalıyız, bu apaçık ortada.
Oysa biz ne yapıyoruz? Tesadüfen karşımıza çıkan böyle bir çocuğu yakalıyor, yakalayamadığımız böyle binlerce çocuğun daha olduğunu bile bile tutuluyoruz. Onun gibi zavallı, hayatta yolunu şaşırmış bir sürü insanla birlikte, hayatına mana kazandıracak bir iş yapmaya imkân tanımayan bir hapishaneye koyuyoruz.