Gıybetin en sinsi ve en karanlık şekillerinden biri de bir insanı ucu açık, müphem ifadelerle çekiştirmektir. Birinin olduğu şekliyle gıybetini yapmak, zihinlerde en azından belli bir sınır çizer. Fakat “Daha neleri var neleri...”, “Şimdi burada ağzımı açtırmayın!”, “Bildiklerimi söylesem insan içine çıkamaz!”, “Siz onun ne biçim bir insan olduğunu bilmiyorsunuz...” gibi anlamı belirsiz cümlelerle birini kötülemek, muhatapların zihninde ucu bucağı olmayan bir şüphe ormanı yeşertir.