Seda Solak Yatıkkaya
@sallys
İnsanlar seni çözemedikleri zaman ön yargılarını kullanırlar...
Derler ki tutku kişinin düşüncelerini çember gibi çevirip gene başladığı noktaya getirirmiş. Gerçekten de Dorian kemirip durduğu dudaklarıyla, ruh ve duyu konusundaki o anlamlı sözleri iğrenç bir zikir gibi yineleyip duruyordu. Öyle ki en sonunda tutkularını zihninin onayıyla haklı çıkardı. Ama bu onay olmasa da bu tutkular onun benliğinden ellerini çekmeyeceklerdi, nasılsa. Bu tel düşünce, onun beynindeki bir hücreden ötekine süzülüyor ve çılgın yaşama arzusu, insanoğlunun bu en ürkünç iştahı, titreyen sinir ve liflerinin her birine özsuyu gibi yürüyerek güç veriyordu.
Reklam
Bana öyle geliyor ki ruhumun tümünü, yakasına takacak bir çiçek yerine koyan birine vermişim...
Gizli tutarsan en sıradan şey bile tatlı, zevkli olabiliyor.
Gerçek güzellik, entelektüel ifadenin başladığı yerde biter. Akıl, başlı başına bir abartı türüdür, girdiği yüzün uyumunu bozar.
Siz toplumda başkalarına acı çektirdiğini gördüğünüz bir insanın ölmesini ister misiniz? Çoğunluğu kötülükten kurtarmak için cinayet işlenir mi? Peki vicdan nasıl ve nerede çalışmaya baslar?
Roskolnikov, cinayet işledikten sonra hayat felsefesini sorgulayarak aslında doğru olanı yaptığına inanıyor çünkü insanlara zarar veren, kendi deyimi ile 'bit' olarak gördüğü birini öldürdüğünü düşünerek kendini haklı çıkartmaya çalışıyor. Ruhsal dengesizliklerinin içinde aslında hiç vicdan azabı duymadığını söylemesine rağmen cevresindeki iyiliklere karşı hep bir ikilem de kalıyor. insanların yoksullukla savaşını, sarhosların alkol şişelerine dayalı umarsızlığını, kız çocuklarının yaşantılarını devam ettirmek için küçük yaşlarda bedenlerini sattıkları karanlık bir dünyada ne kadar daha ahlaklı, erdemli biri olmayı sürdürebilirsiniz?
