Rebecca Solnit’i Yürümenin Tarihi ile okumaya başladım ve bu araştırma kitabı; yürüme edimini, sanat tarihi, mimarlık, sosyolojik ve felsefi bir düzlemde ele alıyor. Okurken çok çok keyif aldım, bilgi edindim.
Öncelikle, yazar “yürüme” edimini felsefi zeminini hazırlayan filozof ve sosyolog J.J. Rousseau’dan başlatıyor. Çünkü Rousseau yürümeyi bir düşünme biçimi olarak ele alıp, “Yalnız Gezerin Düşleri” içeriğine konu ettirmiştir. Diğer birisi ise, Sorren Kierkegaard’ın düşünceleriyle devam ediyor. Yürümeyi akademik bir eylem konusunu dönüştüren Walter Benjamin’i unutmamak gerekiyor.
Mimari ve sanat tarihi açısından yürüyüşü gezme eylemine bağdaştırarak, 19. yy’dan sonra oluşmaya çalışan şehir imgesine göz kırpıyor. Bahçeleriyle ünlü ve aristokrasi sınıfının güçlü olduğu İngiltere’nin tarihine göz atıyor. Bu şekilde, yürüyüşün aslında Jane Austen’in “Aşk ve Gurur” ve “Emma” isimli kitaplarının karakterleri üzerinde açıyor. Mimariden ise, Claude Lorain, Nicholas Poussin ve Salvator Rosa gibi ünlü ressamların 17. yy İtalyan peyzajlarının şanının bu yürüş mekanları üzerinden göstermesi oldukça önemli. Özellikle Lorrain’in etkisi o kadar fazla ki, soylular ve diğer seçkinler, malikanelerinin, şatolarının bahçelerini Lorrain’in yağlı boya resimlerinden etkilenerek tasarlıyorlardı. Rosa’nın eşsiz çizimleri ise gotik mimari hayranlarını tatmin edecek düzeydeydi. 19. Yüzyılda fotoğrafçılığın gelişmesi ve plein air (açık hava) ressamlığının yaygınlaşması, kıra olan ilgiyi arttırdı. Bunlara “Thomas Gainsborough’nun Morning Walk, Gustave Caillebotte’un, Paris Street, Rainy Day ve Hokusai’nin Fuji Dağı Serisi” eserleri örnektir.
Şehircilik ve planlama bölümünde, III. Napolyon döneminde, Haussmann’ın 1853 yıllından başlayarak, kenti başından sonuna değin yeniden
Salvator
Herkese merhabaa
Son İmparator serisinin 2. kitabının yorumuyla buradayımm
Her şeyi başlatan bir kehaneti değiştirmek mümkün müydü?
Savaş kapıdaydı ama ya kurtarıcı hazır mıydı?
Faith(Barlas)ne atını ne kılıcını bulabilmişti. Savaşı nasıl kazanabilirdi ki o zaman. Kumandan onu ne kadar vazgeçirmeye çalışsa da Prens kaderinin peşinden gitmeye kararlı.
Laneti diri tutan soy. O soyun sonuncusu.
Yakınlarında, hem de çok yakınlarında.
Onunla ilgilenmesi gereken kişi Kurmay Muhafız Dian.
Başarabilecek miydi?
Saraya, kız kardeşlerine alışmaya başlarken düşmanının git gide daha güçlendiğinden haberi yoktu Faith’in. Gerçi daha haberi olmadığı büyük bir sır daha vardır ve onu öğrenince neler yapacağı belli değil.
Kitapta en sevdiğim şey, Barlas’ın bir anda Faith’e dönüşmesi değil; o değişimin yavaş yavaş, her adımına şahit olmamız. Diğer karakterlerin de daha detaylı tanıyor ve geçmişlerini az da olsa okuyoruz. Bu Salvator için de geçerli tabii.
Yazar, bu zamana kadar okuduğum en iyi savaş sahnelerini yazmış diyebilirim size. Kitap beni heyecandan nefessiz bıraktı o sahnelerde. 3.kitabı okumak için sabırsızlanıyorum. Siz de hep bu seriye başlayın harikaa çünkü.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hikaye denizin altında yaşayabilen genç bir adam olan İhtiandr’ı konu alıyor. İhtiandr, çocukken ağır bir hastalık geçiriyor. Onu kurtarmak isteyen ve babası olarak bildiği bilim insanı Profesör Salvator, onun üzerinde cesur ama etik açıdan tartışmalı bir deney yapıyor. Çocuğa akciğerlerinin yerine köpekbalığı solungaçları naklediyor, böylece İhtiandr suyun altında nefes alabilen bir varlık haline geliyor. İhtiandr kendini en çok denizde özgür ve mutlu hissediyor. Karadan hoşlanmıyor ve yabancılık çekekiyor. Üstelik kendi menfaatleri için onu yakalamaya çalışan tüccar ve balıkçılar da cabası. Günün birinde Guttiere adlı genç bir kıza âşık oluyor ve bu aşk, onun insan dünyasında daha çok vakit geçirmesine sebep oluyor. Ancak toplumun açgözlülüğü ve çıkarlarının kurbanı haline geliyor. Yazar bilimin ışığında imkansız diye bir şey olmadığına vurgu yapıyor. Toplumun farklı olandan önce korkup sonra çok rahat bir şekilde onu çıkarları için kullandığını çok güzel gösteriyor. İnsanın doğayla uyum içinde var olabileceğini anlatıyor. Kısaca sevdiğim bir hikaye oldu, şimdi ne olacak acaba diye merak ederek okudum. Anlatılmak istenen güzeldi.
Su Adamı bilim kurgu klasiklerinden uzun süredir merak ettiğim bir kitap ve sonunda okuyabildim. Diğer bilim kurgu kitaplarından da aşina olduğumuz gibi bir doktorun yaptığı deneyler sonucunda su altında nefes alabilen İhtiyandr adında bir genci anlatıyor. İhtiyandr'ın doktorla baba oğul ilişkisi ve doktorun hayvan deneyleri bana birazcık Frankensetin'ı birazcık da Doktor Moreau'nun Adası'nı hatırlatsa da bu kitaptaki Doktor Salvator diğerlerine göre çok daha iyi ve çok daha merhametli bir adam. Bu yönden de beni oldukça şaşırtan bir karakter ve bu tavrı kitabın nereye yöneldiğini de oldukça etkiliyor.
Yani Su Adamı bu diğer kitaplara göre bence çok daha az kasvetli ve oldukça da huzurlu bile diyebilirim. Bu yüzden de okuması çok kolay ve keyifli. Özellikle İhtiyandr'ın su altında geçirdiği sahneler insana dinginlik veriyor. Hatta bu kitap bana yer yer sanki çocukların bile rahatça okuyabileceği kadar basit ve güvenli hissettirdi.
Konusundan çok bahsedip spoiler vermek istemiyorum çünkü bence yeterince kısa. Ama bilim kurguyu derinden etkilemiş, hatta direk bilim insanlarının okyanusa yönelmesine sebep olmuş ve yıllardır kendinden esinlenilmiş bir kitap. Okyanusu merak ettirirken kurguyu ve romantizmi çok güzel kullanmış yazar. Dolayısıyla başka bir kitabını okumak için can atıyorum. Bilim kurguya başlamak için bence çok güzel ve çerezlik bir kitap. Keyifli okumalar.
Uyarı: İlk kitabı okumayanlar için spoiler olabilir.
Kaderini ve benliğini kabullenen Faith lanetin soyu onlar için geldiğinde savaş meydanına atını dört nala sürerken, içine düştüğü aşk belki de vereceği savaştan daha tehlikeli olacaktır.
Kumandan, yemini ve aşkı arasında kaldığı ikilemde seçtiği yolda kararlı adımlarla yürürken yıkmak için yana yakıla aradığı tabuyu bulduğunda hayat onu yeni bir çıkmaza sokacak ve belki de hayatının en zor savaşını vermesine sebep olacaktır.
Yaraları iyileşse de ruhundan kayıplar veren Dian gözlerinin önünde saklanan gerçeklerle ruhunu geri mi alacak, yoksa muhafız Siyara’ya verdiği sözü tutamayacak mı?
Son İmparator Serisi’nin ikinci kitabında lanetin doğuşunu geçmişe yaptığımız yolculuklarla öğreniyoruz ancak aynı zamanda bu lanetin günümüzdeki uyanışına da tanık oluyoruz. Yazar kahramanın yoluyla, düşmanın yolunun çakışmasına kadar olan tüm geçmişi adım adım bize aktarıyor. Geçmişten gelen kaidelerin bozulması ve bu her yaşandığında ortaya çıkan sonuçlar, kaidelerin önemini gösterirken; kaidelerin ardında kalan duyguların değerini unutmamak gerektiğini de hatırlatıyor. Çünkü bazen hissedilen duygular, insanların hangi yolu seçeceğini belirleyen en büyük unsur oluyor.
Merve’nin gerçekten en çok beğendiğim serisi. Orta çağ fantastiklerine aşık olan biri olarak benim aynı zamanda en sevdiğim türk fantastiklerinden. Yazım dili, betimlemeleri ve duygu aktarımı o kadar iyi ki eleştirecek bir nokta bile bulamadım. Karakter tasarımları, aralarında yaşanan dinamikler, aşklar ve diyaloglar okurken sizi kitabın içine çekiyor; asla gerçeklik hissini kaybettirmiyor. Ayrıca kitapta geçen savaş sahneleri, kayıplar, planlar ve aralara serpiştirilen basit sahneler bile okuyucuya o orta çağ havasını çok güzel yansıtıyor.
Heyecanın ve merakın
Sı–kıl–dım yine yeniden. Dedim ki belki 2 kitapta toparlamıştır. Yok yine aynı şey. 3. kitabı okumayacağım ama okuyadabilirim biraz dengesizim. Neyse çok betimleme çok gereksiz betimleme ya da sadece bomboş karakter diyalogları kapak tasarımı güzel ama içi değil bu kadar 
Merve Akyüz'e teşekkür
Merve Akyüz'e teşekkür