Hava kuş için ne ise, zamanın da düşünce için öyle olduğunu, nasıl ki kuş ilerlemek için iki kanat vuruşu arasında havadan destek alırsa, insanın da iki düşünce arasında düşmemek için zamana dayandığını biliyorum (...)
(...) Belki de en korkuncu, bir yetişkin olarak onun erişiminden kaçmak için türlü zahmetlere girdiğiniz halde, bu kontrolün sizde yarattığı kızgınlık ve kırgınlığın büyük bir kısmını beraberinizde taşımanızdır.
Boğucu anneler, suçluluk duygusunu kullanmakta uzmandır. Genellikle haksızlıkları biriktirir, hoşlarına gitmeyen durumları akıllarında tutar ve onun için daha fazla şey yapmanız gerektiğini kanıtlamak üzere, yeri geldiğinde bunları sayıp dökerler.
Hayatım boyunca tek bir düşünceye saplanıp kalmış, monoman insanların her türü hep dikkatimi çekmiştir, çünkü bir insan kendini sınırladığı ölçüde sonsuzluğa da yaklaşmış demektir; özellikle dünyaya sırt çevirmiş gibi gözüken bu tür insanlar, özel malzemeleriyle kendilerine karıncalar gibi tuhaf ve gerçekten bir defaya özgü küçük bir dünya modeli inşa ederler.